Off offf, 2012 hiç sevmediğim bir yıl, daha öncede söylemiştim değil mi? Hastalık, ölüm, hep bu yıl buldu bizi. Bitti mi? Hayır! Annem pazartesi günü ameliyat olacak dizlerinden, protez takılacak. Oysaki daha yeni oh demiştim, sahii yaa, ben size en son tatilden bahsettim degil mi. Ama ben çok tembelim, ne yapayım, Ağustosun ortalarında tatile gitmiştik. Döndük, bayram hazırlığı yaparken bayramın birinci günü kızım hastalandı. O güne kadar hiç ateşlenmeyen çocuk ateşlendi. 17 aydır ateş nedir bilmiyorduk. Hemen hastaneye gittik, gece sabaha kadar hastanede kaldık, ateşi düştü, fakat sabah tekrar ateşi yükselmeye başladı. Ölçtüm, 39 derece gösteriyordu; yatişi istendi ve bayram olmasından dolayı mecburen çocuk hastanesine yatmak zorunda kaldık. Ateş 41'e kadar çıktı, soğuk kompres yapıldı, serumlar bağlandı, ama ateş 1 gün boyunca düşmedi. Allahım çok zor günlerdi; eğer refakat ettiğiniz insan büyük olsa sorun değil, ama eğer bebekse çok zor. Kızım ilaçlardan daha da bir yaramaz oldu, serumu sökmeye, kordonu boynuna dolamaya, yataktan ayağını sarkıtıp kaçmaya çalıması bunlardan bir kaçı. Bir de odada bir kaç bebek kalıyorsanız kabus gibi. Biri uyurken biri ağılıyor, sonra hep bir ağızdan ciyak ciyak... Hastanede 5 gün geçirdik, kabus gibi 5 gün; bir de evvlilik yıldönümümüz bayramın 2. günüydü ve nerede kutlasak acaba diye mekan arayışındayken, alll sana kutlama! Ama yine de eşim gece 24'e doğru elinde bir paketle doktordan izin alıp yukarı kapıya kadar çıkmış, pakette kocaman, içi kahve dolu Starbucks kupası ve yanında tatlısı tuzlusu olan bir menü ile evlilik yıl dönümümüzü kutladı. Nasıl sevindim anlatamam, çünkü çocuğu bırakıp lavaboya dahi gidemiyorsunuz ve gece uyumamak zorundasınız. Yani 6. yılımızı da hastanede kutlamış olduk. Neyse kızımın canı sağolsun yeterki, boğaz enfeksiyonu varmış, salgın varmış; sonra da anlaşıldı ki kızım 4 diş birden çıkarıyor aynı zamanda. İnsan tek tek çıkarır değil mi?
Bu aralar bu kitabı okudum. Ben de 80'lerin çocuğuyum. Çok güzel bir kitap, kesinlikle okumanızı tavsiye edrim. iİnsanın gözleri doluyor okurken, yada ben mi çok duygusalım bilemedim. Bu arada kupa da hediyem. Canım beniiiim... Şimdilik bu kadar, ne yazmışım ama yaaaa....
